1906 Ağustos ayında, Eçmiyadzin Kilisesinde düzenlenen dinîtoplantıda din adamlarının sesini bastıran Taşnaklar ortamı politik bir arenaya dönüştürdüler. Başpiskopos Ormanyan şöyle anlattı:
“İlk günden itibaren Ermeni okullarının geliştirilmesi, kilisenin gelirlerinin düzenlenmesi ve seçimi bir kenara itip, Ermeni Kilisesinin halka zararlı olduğunu ileri sürdüler.” (Akzabadoum, S. 5323-5326)
Daha sonra, Kilisenin kapılarını kırıp, vaiz kürsüsünden politik nutuklar vermeyi adet haline getirdiler. En yüksek din adamlarına bile saygı göstermiyorlardı.
Ermeni Milli Konsülünün toplantılarını Patrik’in kendisi yönetirdi ve o vaiz kürsüsünden duasını okurken, herkesin ayağa kalkması adettendi. Böyle bir ortamda, Taşnak Grubunun Lideri Bay Shahrigian bacaklarını kavuşturup oturmaya devam etti. Dinin kendisi için bir anlam ifade etmediğini öne sürmüştü…
‘Aç-kapa’ adı verilen bu dönem üç sene sürdü (1909-1912) ve Taşnak liderliğinin mağlubiyetiyle sonuçlandı.