30 Ekim 1918 tarihli Mondros Mütarekesinden sonra, Anadolu’nun Ermenilerle meskûn olan bölgelerinde, önemli miktarda Ermeni nüfusu bulunuyordu, hatta bazı bölgelerde, işgal kuvvetlerinin desteği ile eskisinden daha fazla sayıda Ermeni nüfusu mevcuttu. Örneğin: Fransızlar tarafından Antep, Maraş ve Adana’ya önemli miktarda Ermeni’nin getirilip, bunlardan askerî birlikler, milis kuvvetleri oluşturulmuştur.
Birinci Dünya Harbinin bitmesiyle, 31 Aralık 1918’de, isteyenlerin eski yerlerine geri dönebilmesi için hükümet kararnamesi çıkartıldı. Ancak geri dönen Ermenilerin Antep, Maraş ve Adana’daki işgalci Fransız güçleriyle iş birliğine giriştikleri görülmüştür.
- İsveçli Binbaşı Pravitz’in 28 Nisan 1917 tarihli Nya Tagliligt Allehandra dergisinde “Birinin Anıları” başlığıyla yayınlanan Gözlemleri:
“İran jandarma birliklerini eğitmek için at üstünde, bir arkadaşımla birlikte geçiyordum. Bir sürü fakirlik ve sefalet gördüm, ama planlı bir şekilde yapılmış öldürme olayları? Katiyen öyle bir şey yok! Ermeniler Hıristiyan olmalarına rağmen tanrının en iyi çocuklarından değillerdi. Ben ve arkadaşım Dr. Schact, Fırat Nehri boyunca oldukça yürüdük ama acaip bir şey görmedik.”