Daha önce belirtildiği gibi, İstanbul’da tutuklanan Ermenilerden Komite üyesi olan 70 kadarı, Ayaş’taki askeri malzeme deposuna sevk edilmişlerdi. Maalesef, bunların toplam listesini gösteren bir evrak bulunamamıştır. Ancak, Ayaş’ta tutuklu bulunanlardan Kris Fenerciyan adındaki Ermeni’nin, Güvenlik Dairesi Başkanı İsmail Canpolat Bey’e yazdığı, af talep eden mektuptan, Ayaş’taki tutukluların sayısının 70 olduğu anlaşılıyor. Öte yandan af isteğiyle bir avukata vekalet veren Ermeni mahkumların sayısı 60. Başka bir kaynağa göre, İstanbul Güvenlik Dairesine göre Ayaş’ta tutulan mahkûm sayısı 71 imiş.
Bu sayılardaki farklılık, tutukluların mahkeme için farklı bölgelere sevk edilmiş olmalarından ve bazılarının da affa uğramış olmasından kaynaklanıyor. Ayrıca İstanbul, Çankırı ve Ankara’dan Ayaş’a gönderilenler var. Bunların isimlerine burada yer vermeyeceğiz. Ayaş’a gönderilen Ermenilerin Birinci Dünya Savaşı bitene kadar burada alıkonduğu anlaşılıyor, çünkü onlar Hınçak, Taşnak Komitelerinin önde gelen yöneticileriydiler. Mondros Mütarekesinden sonra 10 Kasım 1918’de üç kişi affa uğrayıp serbest bırakılmış, geriye kalanlar da Birinci Dünya Savaşından galip çıkan İttifak güçlerinin Osmanlı yönetimini ele geçirmesiyle serbest bırakılmışlar.